Grensarbeider trekt opnieuw aan het langste eind; werkgever moet loon doorbetalen!

 

In een eerder artikel hebben wij al geschreven dat een zieke grensarbeider niet zomaar verplicht kan worden om het spreekuur van de bedrijfsarts in Nederland te bezoeken. Dit is nu wederom bevestigd door de kantonrechter te Maastricht. Wat speelde er in deze zaak?

Een in Polen woonachtige werknemer werkt als monteur in Nederland op basis van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd. Op 11 oktober 2016 meldt de werknemer zich ziek via een e-mail. Hij bevindt zich op dat moment in Polen. Als bijlage bij de e-mail stuurt de werknemer een medisch attest, opgesteld in het Pools. Op 13 oktober 2016 wordt werknemer uitgenodigd door werkgever voor het bezoeken van het spreekuur van de bedrijfsarts in Nederland, deze afspraak staat gepland voor 17 oktober 2016. Nog diezelfde dag meldt werknemer zich hiervoor af, omdat hij wegens ziekte niet in staat is om naar Nederland te reizen.

Per brief van 7 november 2016 deelt werkgever aan werknemer mede dat hij twijfelt aan de juistheid van de ziekmelding en dat de juistheid van de ziekmelding niet gecontroleerd kan worden nu werknemer zich onttrekt aan controle door de bedrijfsarts. Volgens werkgever is werknemer verplicht om redelijke controlevoorschriften op te volgen. Werkgever houdt werknemer voor dat wanneer werknemer dat niet doet de betaling van het loon zal worden opgeschort. Per e-mail d.d. 15 november 2016 laat werknemer aan werkgever weten nog steeds ziek te zijn. Ditmaal stuurt werknemer een nieuw medisch attest toe in de Engelse taal. En ook op 17 november 2016 stuurt werknemer een tweetal medische attesten toe, vergezeld van een Engelse vertaling.

Op 21 november 2016 wordt werknemer op staande voet ontslagen wegens werkweigering. Nadat werknemer daartegen protesteert, trekt werkgever weliswaar het ontslag op staande voet in, maar laat de loonopschorting in stand. Werkgever blijft namelijk bij zijn standpunt dat werknemer ten onrechte geen gehoor heeft gegeven aan de redelijke controlevoorschriften. Vervolgens start werknemer een Kort Geding om loondoorbetaling te vorderen.

In dat kader oordeelt de kantonrechter dat werknemer, nu hij een grensarbeider is, géén second opinion van het UWV over hoeft te leggen om zijn loonvordering te onderbouwen. De kantonrechter stelt vast dat werknemer, met overlegging van de medische attesten van zijn Poolse artsen, heeft voldaan aan zijn verplichting om - op grond van de Europese verordeningen - een arbeidsongeschiktheidsverklaring van een arts over te leggen.

Verder oordeelt de kantonrechter dat werkgever niet van werknemer mocht verlangen om het spreekuur van de bedrijfsarts in Nederland te bezoeken, nu werknemer daartoe niet medisch in staat is. Volgens de kantonrechter blijkt uit de door de werknemer overgelegde medische attesten duidelijk dat werknemer niet in staat is om naar Nederland te reizen. Het had daarom op de weg van werkgever gelegen om een arts in Polen te vragen om te onderzoeken of werknemer medisch in staat is om naar Nederland af te reizen. Te meer omdat werknemer dit zelf ook zo aan werkgever heeft voorgesteld. Dat werkgever geen gebruik heeft gemaakt van deze mogelijkheid, komt voor haar rekening en risico. Verder speelt mee dat er binnen de onderneming van werkgever geen controlevoorschriften gelden. De kantonrechter concludeert dan ook dat werkgever niet gerechtigd was om het loon op te schorten. De kantonrechter veroordeelt de werkgever om het achterstallig loon aan werknemer te betalen.

Uit deze uitspraak blijkt maar weer hoe belangrijk het is om schriftelijke controlevoorschriften te hanteren. Zeker geldt dit voor werkgevers die gebruik maken van grensarbeiders. In sommige gevallen kan het om medische redenen niet mogelijk zijn voor een grensarbeider om af te reizen naar Nederland voor het bezoeken van het spreekuur van de bedrijfsarts. Daarom verdient het aanbeveling om hierover concrete regels vast te leggen. Zo kan een werkgever bijvoorbeeld als voorschrift hanteren dat in zo’n geval de controle door een geregistreerde bedrijfsarts in het woonland van de grensarbeider zal plaatsvinden. Verder zou bijvoorbeeld afgesproken kunnen worden dat door werknemer medische verklaringen in het Engels dienen te worden verstrekt.

Heeft u hier vragen over, neem dan gerust contact op met één van onze arbeidsrechtadvocaten. Als arbeidsrechtadvocaat beantwoorden wij graag uw vragen voor wat betreft grensarbeiderskwesties.

De volledige uitspraak kunt u hier lezen.