Is (interim) finance manager een topfunctionaris zoals bedoeld in de Wet normering topinkomens (WNT)?

 

Per 1 januari 2013 is de Wet normering bezoldiging topfunctionarissen publieke en semipublieke sector (hierna: WNT) in werking getreden. De WNT normeert de bezoldiging van de hoogste leidinggevenden ('topfunctionarissen') in de publieke en semipublieke sector. De WNT stelt verschillende bezoldigingsmaxima vast en verplicht tot openbaarmaking van afspraken en betalingen die boven de vastgestelde maxima uitgaan. Op grond van de WNT geldt dat wanneer partijen (ten aanzien van een topfunctionaris) een hogere bezoldiging zijn overeengekomen dan op grond van de WNT is toegestaan, de bezoldiging dan automatisch het bedrag bedraagt dat ten hoogste (op grond van de WNT) is toegestaan. In het verlengde daarvan geldt dat betalingen die voornoemd bedrag overschrijden onverschuldigd zijn betaald, en dus kunnen worden teruggevorderd.

 

In de praktijk wordt regelmatig hierover geprocedeerd. Zo onlangs nog in een zaak waarin een interim-manager als finance manager was gedetacheerd bij een woningcorporatie. Na anderhalf jaar stelde de woningcorporatie plotseling dat de gedetacheerde finance manager een topfunctionaris in de zin van de WNT was. Hieraan verbond de woningcorporatie als consequentie dat zij een te hoge salariëring had betaald. Reden waarom zij de laatste factuur van het detacheringsbureau weigerde te betalen, en een groot deel van de reeds door haar betaalde facturen van het detacheringsbureau terugvorderde.

 

De vraag die de rechter moest beantwoorden, is dus of de (interim) finance manager een topfunctionaris in de zin van de WNT is. En in het verlengde daarvan: of er inderdaad een te hoge salariëring betaald is.

 

Wat speelde er in deze zaak?

De woningcorporatie heeft via het detacheringsbureau een interim-manager ingehuurd voor het verrichten van werkzaamheden als finance manager. De interim-manager heeft deze werkzaamheden verricht gedurende een periode van circa anderhalf jaar. Door het detacheringsbureau is in totaal € 280.152,- exclusief BTW bij de woningcorporatie in rekening gebracht. De woningcorporatie heeft deze facturen betaald, behalve de laatste factuur. De woningcorporatie stelt zich in dat kader op het standpunt dat de interim-manager een topfunctionaris is in de zin van de WNT en dat zij daarom van mening is een te hoge bezoldiging aan hem te hebben betaald. Zij vordert een groot deel van de door haar betaalde facturen (namelijk een bedrag van € 71.570,51) terug, als zijnde onverschuldigd betaald.

 

De rechtbank oordeelt dat de WNT inderdaad op de woningcorporatie van toepassing is en dat ook voor topfunctionarissen zonder dienstbetrekking een bezoldigingsmaximum geldt. Dit maximum is € 148.800,- per jaar. Dat is een lager aanzienlijk bedrag dan het bedrag van in totaal € 280.152,- dat de woningcorporatie aan het detacheringsbureau heeft betaald.

 

De rechtbank oordeelt dat een functionaris is aan te merken als ‘topfunctionaris in de zin van de WNT’ als hij/zij, al dan niet in gezamenlijk verband, leiding geeft aan de gehele rechtspersoon of instelling. In deze zaak is dat laatste niet het geval. Op grond van de tussen partijen gesloten overeenkomst was de interim-manager namelijk alleen belast met het project finance manager.

 

De interim-manager maakte weliswaar deel uit van het management team (hierna: “MT”), maar uit het bestuursreglement van de woningcorporatie blijkt dat niet het MT, maar de Raad van Bestuur is belast met het besturen van de woningcorporatie en met de leiding van de dagelijkse werkzaamheden. De interim-manager adviseert slechts aan de Raad van Bestuur. In het organogram van de woningcorporatie is de functie van de interim-manager, namelijk finance manager, ook onder de Raad van Bestuur geplaatst. En in het jaarverslag 2014 van de woningcorporatie werd de functie ‘finance manager’ ook niet als een ‘topfunctionaris in de zin van de WNT’ aangeduid. Bovendien bleek uit de functieomschrijving van de interim-manager dat hij leiding diende te geven aan een team van (slechts) circa 9 medewerkers. De rechtbank is niet gebleken dat de feitelijke gang van zaken anders is geweest.

 

Kortom, de rechtbank oordeelt dat de gedetacheerde finance manager géén topfunctionaris in de zin van de WNT is, aangezien hij geen leiding gaf aan de gehele organisatie, maar slechts aan het onder hem vallende onderdeel. Er is daarom ook niet te veel loon betaald. En de woningcorporatie dient dan ook gewoon de laatste factuur van het detacheringsbureau nog te betalen.

 

Er is dus alleen sprake van een topfunctionaris in de zin van de WNT als sprake is van leidinggeven aan de gehele rechtspersoon of instelling. Let wel, het kan zijn dat bijvoorbeeld een vestigings- of locatiedirecteur als topfunctionaris in de zin van de WNT aangemerkt moet worden, namelijk in het geval dat de vestigingsdirecteuren samen het managementteam of het dagelijks bestuur uitmaken waarin beslissingen voor de gehele instelling worden genomen. In lijn hiermee zal een directeur Financiën of een directeur P&O van een instelling alleen als een topfunctionaris in de zin van de WNT gekwalificeerd kunnen worden, als deze deel uitmaakt van een centraal management- of directieteam. Maar ook bijvoorbeeld een directeur in het onderwijs, die ressorteert onder de algemeen directeur, kan als een topfunctionaris in de zin van de WNT gekwalificeerd worden.

 

Wat u zich dus goed moet realiseren, is dat óók de functionaris die op één niveau lager functioneert dan de hoogste leidinggevende gekwalificeerd kan worden als een topfunctionaris in de zin van de WNT. Maar dan moet hij wel, alleen of gezamenlijk, leidinggeven aan de gehele organisatie.

 

Laat u zich dus altijd goed adviseren om achteraf discussies over de hoogte van de salariëring, met alle consequenties van dien, te voorkomen.

 

Heeft u vragen? Of heeft u advies nodig? Neem dan gerust contact op met een van onze arbeidsrechtadvocaten. Wij staan u graag met raad en daad terzijde!

 

De volledige uitspraak kunt u hier lezen.