Paard zakt tijdens een buitenrit door een bruggetje en loopt daarbij een blessure op, de beheerder van het bruggetje is aansprakelijk!

 

Tijdens een buitenrit in natuurgebied Terworm zakt een paard met één been door een bruggetje. Het paard wordt vervolgens onderzocht door twee verschillende dierenklinieken, die vaststellen dat het paard een blessure heeft opgelopen. De eigenaar van het paard stelt het Waterschap Roer en Overmaas hiervoor aansprakelijk en vordert een schadevergoeding van ruim € 11.000,-.

Het Waterschap betwist aansprakelijk te zijn. Volgens het Waterschap maakt het bruggetje onderdeel uit van een voetpad, en mag een ruiter met zijn paard hier dus niet overheen lopen. Het bruggetje zou voldoende sterk zijn voor voetgangers, en het waterschap vindt dat zij geen rekening ermee hoefde te houden dat een ruiter met zijn paard over het bruggetje zou gaan lopen. De kantonrechter denkt hier anders over. Omdat het bruggetje gelegen is in een natuurgebied, in de directe omgeving van maneges en ruiterpaden, had het Waterschap er rekening mee moeten houden dat een ruiter het bord ‘voetpad’ negeert en met het paard over het bruggetje loopt. Het is bovendien een feit van algemene bekendheid dat verkeersregels met enige regelmaat niet stipt worden nageleefd, aldus overweegt de kantonrechter. De kantonrechter begrijpt niet waarom het Waterschap geen waarschuwingsbord bij het bruggetje geplaatst heeft. De kantonrechter acht het Waterschap daarom aansprakelijk voor het ongeval.

Bij het bepalen van de hoogte van de schadevergoeding weegt de kantonrechter echter wel mee dat de ruiter bewust de verkeersregels overtreden heeft en met het paard over het bruggetje gelopen is, terwijl dit niet toegestaan is. De ruiter had het bord ‘voetpad’ namelijk gezien, wist ook dat dit betekende dat zij daar niet met haar paard mocht komen, maar besloot toch over het voetpad te gaan. Daardoor heeft de ruiter ook eigen schuld aan het ongeval. De kantonrechter waardeert de mate van eigen schuld van de ruiter op 70%, en acht het Waterschap dus voor 30% aansprakelijk aan het ongeval.

De kantonrechter veroordeelt het Waterschap om een schadevergoeding van ruim € 3.300,- aan de ruiter te betalen; dat wil zeggen het Waterschap moet 30% van de gevorderde schadevergoeding van ruim € 11.000,- betalen.

Opvallend is in deze zaak het volgende. Het letsel van het paard was door twee verschillende dierenklinieken vastgesteld: namelijk door enerzijds Veterinair Centrum Someren en anderzijds Pferdekliniek Kerken. Het Veterinair Centrum Someren had geoordeeld dat de blessure van het paard ontstaan kan zijn door het gebruik als sportpaard, en dat het incident op de brug de aanleiding is voor het klinisch manifest worden van de blessure. Volgens Veterinair Centrum Someren is de blessure dus niet één op één te wijten aan het ongeval. Maar Pferdekliniek Kerken schrijft de oorzaak van het letsel wel volledig toe aan het ongeval op de brug. In dat kader hecht de kantonrechter meer waarde aan het oordeel van Pferdekliniek Kerken. Dit omdat het Veterinair Centrum Someren volgens de kantonrechter een kliniek is die, gelet op de naam van de kliniek, naast paarden ook andere dieren behandeld. Pferdekliniek Kerken is volgens de kantonrechter een kliniek die, gelet op de naam van de kliniek, zich enkel en alleen richt op de behandeling van paarden. Daarmee neemt de kantonrechter aan dat deze kliniek de meer gespecialiseerde kliniek van de twee is, zodat de kantonrechter aan het oordeel van deze kliniek de meeste waarde toekent.

Heeft u naar aanleiding van dit artikel vragen? Neem dan gerust contact met ons op. Wij adviseren u graag!