Hoe een kerstborrel uit de hand kan lopen…

 

De feestdagen zijn weer achter de rug. Dat betekent dat in menig organisatie de jaarlijkse kerstborrel heeft plaatsgevonden en/of het tijd is voor de nieuwjaarsborrel. En dat is (gelukkig) meestal natuurlijk een hele gezellige bedoening. Alleen vloeit de alcohol soms iets te rijkelijk. En soms loopt de borrel helaas minder leuk af dan gepland.

 

Uit de gepubliceerde rechtspraak blijkt namelijk dat personeelsfeesten regelmatig tot een hoop juridische ellende leiden. Dit varieert van werkgeversaansprakelijkheid voor ongevallen tijdens bedrijfsuitjes tot aan ontslagen. Opvallend vaak leidt een personeelsfeest namelijk tot arbeidsconflicten of ontslag.

 

Om zomaar eens een greep te doen uit de rechtspraak die de afgelopen jaren hierover is gepubliceerd:

 

Ktr. Amsterdam 1 mei 2018, ECLI:NL:RBAMS:2018:3327:

Op de jaarlijkse kerstborrel valt een werknemer in 2017 een collega meerdere malen lastig en betast hij haar ongevraagd en tegen haar zin in herhaaldelijk door aan haar billen te zitten. Reden waarom de werknemer op staande voet wordt ontslagen.

 

In de gerechtelijke procedure die daarop volgt, oordeelt de kantonrechter dat de gedragingen zeer laag bij de grond zijn en niet door de beugel kunnen. Maar omdat werkgeefster zich niet aan haar eigen sanctioneringsbeleid heeft gehouden, veegt de kantonrechter het ontslag op staande voet (toch) van tafel.

 

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, ECLI:NL:GHARL:2016:9871

Tijdens de jaarlijkse kerstborrel drinkt de werknemer de nodige alcohol. Op een zeker moment is hij in gesprek geraakt met de directeur van de werkgever, en dit gesprek eindigt in een verhitte discussie. Werknemer heeft vervolgens tegen enkele collega’s geroepen dat hij de directeur door midden zou schoppen en hem voor het hoofd zou slaan. De betreffende collega’s hebben er tevergeefs bij de werknemer op aangedrongen om naar huis te gaan en zijn roes uit te slapen. Toen de directeur rond middernacht huiswaarts wilde gaan, is de werknemer hem bij de uitgang van het café aangevlogen en heeft hij de directeur proberen te slaan. Het snelle ingrijpen van collega’s voorkomt dat de werknemer de directeur kan mishandelen. De directeur ontslaat de werknemer direct op staande voet. Later belt de werknemer de directeur nog op om zijn excuses aan te bieden. Maar de directeur komt niet op zijn beslissing terug. De werknemer vecht het ontslag op staande voet aan, maar zowel de kantonrechter als het gerechtshof laten het ontslag op staande voet in stand. Sterker nog, het gerechtshof oordeelt dat de werknemer géén recht heeft op een transitievergoeding, omdat hij (door de directeur te bedreigen en aan te vallen) ernstig verwijtbaar heeft gehandeld.

 

Rechtbank Rotterdam, ECLI:NL:RBROT:2015:3866

Ook tijdens deze kerstborrel heeft een werknemer losse handjes: hij geeft zijn (op dat moment toekomstig) leidinggevende drie klappen, c.q. tikken in het gezicht, nadat deze hem had geïnformeerd over “de laatste ronde” omdat inmiddels het afgesproken budget was opgesoupeerd. Let wel, tussen elk van deze drie klappen door verzocht de leidinggevende de betreffende werknemer om daarmee te stoppen. Volgens de werknemer is de term “klappen/tikken” niet van toepassing en heeft hij een “kom op”-effect willen uitlokken op basis van het feit dat de bar leeg zou zijn en normaal gesproken altijd met de “gezellige mensen” werd doorgegaan.

 

Een aantal maanden later is de lucht tussen de twee nog altijd niet geklaard. De werknemer klaagt over intimidatie en pesten door zijn leidinggevende. De werknemer stelt dat de leidinggevende oneigenlijk gebruik heeft gemaakt van het incident om hem negatief te kunnen beoordelen. Dan pas biedt de werkgever aan om een mediationtraject te starten. Maar daarvoor is het volgens de werknemer te laat. Vervolgens start de werkgever een ontbindingsprocedure. De door de werkgever verzochte ontbinding van de arbeidsovereenkomst wordt door de kantonrechter toegewezen.

 

Rechtbank Overijssel, ECLI:NL:RBOVE:2014:1264

In deze zaak kon een werkgever niet lachen om de “grap” die een werknemer uithaalde na afloop van de kerstborrel.

 

Na afloop van de kerstborrel verplaatst de werknemer de fiets van één van zijn collega’s naar de verste uithoek van het 9.000 m2 grote bedrijfsterrein.  Wanneer de werkgever het voorval op camerabeelden ziet, wordt de werknemer op staande voet ontslagen wegens poging tot diefstal van de fiets.

 

Ondanks dat de kantonrechter de grap niet fraai vindt, vindt hij het nog géén reden voor een ontslag op staande voet. De kantonrechter vindt dat werkgever de-escalerend te werk had moeten gaan, en niet zomaar het stempel van “dief” op de werknemer had mogen plakken. Volgens de kantonrechter heeft de werkgever te snel haar conclusies getrokken en te weinig oog gehad voor de mogelijkheid dat er wellicht toch sprake geweest zou kunnen zijn van een grap. De kantonrechter wijst het voorwaardelijke ontbindingsverzoek van de werkgever zodoende af.

 

Hoge Raad 9 november 2007, ECLI:NL:HR:2007:BA7557

En last but not least de zaak waarin een werkgever een personeelsfeest organiseerde in een partycentrum.

 

In de buurt van de barbecue stonden tafels opgesteld met daarop lampjes die gevuld waren met lampolie. Laten we het erop houden dat uit het vonnis blijkt dat er door de aanwezigen “meer dan gemiddeld” alcoholische versnaperingen werden genuttigd, en dat op enig moment “de drank in de man was en het verstand in de fles verdween”. Een aantal werknemers leek het een goed idee om lampolie op het nog hete barbecuerooster te gooien. De vlammen die daardoor ontstonden, veroorzaakten echter een brand die een groot deel van het partycentrum in de as legde met enkele miljoenen euro schade als gevolg.

 

Deze schade werd op de werkgever in kwestie verhaald. Het feest was namelijk georganiseerd door de werkgever en de reservering was op naam van het bedrijf gedaan. Het ging om een jaarlijks bedrijfsuitje, waarvoor alle werknemers waren uitgenodigd, op kosten van de werkgever. Alle feestgangers traden als behorend bij één bedrijf naar buiten en de baas was erbij, maar deed niets om zijn dronken personeel tot de orde te roepen. Onder die omstandigheden werd geoordeeld dat de werkgever in kwestie aansprakelijk was voor de brand die door zijn werknemers veroorzaakt was.

 

Conclusie:

Het moge duidelijk zijn dat de slogan “Geniet, maar drink met mate!” óók op de jaarlijkse kerst- en nieuwjaarborrels van toepassing is. Want ook al is er tijdens de kerst- en nieuwjaarborrels sprake van een informele setting waarbij getolereerd wordt dat er alcohol geconsumeerd wordt, wangedrag wordt veelal streng gesanctioneerd.

 

Heeft u hier vragen over? Of heeft u advies nodig? Neem dan vrijblijvend contact met ons op. Wij zijn u graag van dienst.